Stoję wciąż 

pod twoim oknem 

i od deszczu całkiem mokra 

stojÄ™ z twarzÄ… tÄ… prawdziwÄ… 

takiej ty mnie 

nie znasz chyba 



Chociaż wiem żaden deszcz 

(nie) nie zmyje tego 

co w sercu noszÄ™ 

mogÄ™ biec, szybko biec 

(lecz jest) lecz jest od siebie 

uciec najgorzej 



Dlatego stoję wciąż 

pod twoim domem 

i wszystkie nasze noce niespełnione 

podglądam przez szyby zapłakane 

ty przecież wcale takiej 

mnie nie chciałeś 

dlatego uciekałam jak najdalej 

i biegłam choć wiedziałam doskonale 

wystarczy jedno twoje zawołanie 

i wrócę taka 

jakiej mnie nie chciałeś 



Chociaż wiem żaden deszcz 

(nie) nie zmyje tego 

co w sercu noszÄ™ 

mogÄ™ biec, szybko biec 

(lecz wiem) że jest od siebie 

uciec nie sposób 
























To przez Ciebie On wraca do domu nad ranem

wierząc w jedno przepraszam za tysiąc swych głupstw

To przez Ciebie jej płacz nocą słyszę zza ściany

gdy mu dłoń sciskasz w pięść, co opada na stół



Oskarżam Cię o łez strumienie, osamotnienie, zdradę i gniew

Oskarżam Cię o to cierpienie, wojen płomienie, przelaną krew



Testosteron...



Ty go uczysz jak nie sercem, lecz czuć rozumem

chcesz, by wierzył, że kocham nie na sprzedaż jest

Ty wmówiłeś, że strach lepszy jest niż szacunek

więc mu broń wkładasz w dłoń i wciąż każesz mu biec...



Oskarżam Cię o łez strumienie, osamotnienie, zdradę i gniew

Oskarżam Cię o to cierpienie, wojen płomienie, przelaną krew



Oskarżam Cię o łez strumienie, osamotnienie, zdradę i gniew

Oskarżam Cię o to cierpienie, wojen płomienie, przelaną krew



Testosteron...



Oskarżam Cię o łez strumienie, osamotnienie, zdradę i gniew

Oskarżam Cię o to cierpienie, wojen płomienie, przelaną krew



Oskarżam Cię, Cię, Cię...



Testosteron... } x5